Sekai Meisaku Douwa: Aladdin to Mahou no Lamp

Ten film pozostaje bardzo wierny oryginałowi w najdrobniejszych szczegółach, z wyjątkiem szczuro-kangura, który nagle pojawia się dwadzieścia minut po filmie, a następnie podąża za Aladynem, nie służąc żadnemu celowi w historii, ale pełniąc rolę symbolicznej zwierzęcej maskotki. Scenarzystę nie trzeba przedstawiać; Akira Miyazaki w pojedynkę napisał pięć klasycznych serii WMT, w tym Perrine i Rascal, a także brał udział w dwóch innych. Jedyne inne nazwisko wśród personelu, które dzwoni, to Yukihide Takekawa, który był odpowiedzialny za muzykę we wspaniałym i nieznanym filmie pilotażowym Unico. Historia podejmuje kilka nielogicznych i mylących skoków w momencie, gdy Aladdin zaczyna zalecać się do księżniczki, a ekstrawagancka animacja, która charakteryzowała filmy Toei z lat 60., kiedy Toei miał wokół siebie najlepszych animatorów, stała się przeszłością na długo przed tym punkt; ale wciąż jest to film ponadprzeciętny, w dużej mierze ze względu na scenariusz, który pozostaje tak wierny oryginałowi. Projekty postaci są nieco bardziej zachodnie niż te, które zwykło się oglądać w anime. (Źródło: peleas.net)*Tekst automatycznie przetłumaczony