Sarusuberi

Czas: 1814. Miejsce: Edo, obecnie znane jako Tokio. Jedno z najwyżej zaludnionych miast na świecie, pełne chłopów, samurajów, mieszczan, kupców, szlachty, artystów, kurtyzan, a może nawet nadprzyrodzonych rzeczy. Tetsuzo, bardzo utalentowany artysta swoich czasów, po pięćdziesiątce, może pochwalić się klientami z całej Japonii i niestrudzenie pracuje w wypełnionym śmieciami chaosie swojego domu-pracowni. Spędza dni na tworzeniu zdumiewających dzieł sztuki, od gigantycznej Bodhidharmy przedstawionej na arkuszu papieru o szerokości 180 metrów kwadratowych, po parę wróbli namalowanych na maleńkim ziarnku ryżu. Krótkotrwały, całkowicie sarkastyczny, bez pasji do dobra i pieniędzy, za każdą pracę, którą tak naprawdę nie jest zainteresowany, zapłaciłby fortunę. Trzecia z czterech córek Tetsuzo, zrodzona z drugiego małżeństwa, szczera, 23-letnia O-Ei odziedziczyła talent i upór po ojcu i bardzo często malowała zamiast niego, choć niewymieniona w czołówce. Jej sztuka jest tak potężna, że ​​czasami prowadzi do kłopotów. byli ojcem i córką; z dwoma pędzlami i czterema pałeczkami chyba zawsze sobie poradzimy, w taki czy inny sposób. Dekady później Europa miała odkryć ogromny talent Tetsuzo. MPokaż więcej