Mochi Mochi no Ki

Pięcioletnia Mameta mieszka z Dziadkiem. Jest nieśmiałym chłopcem, który zawsze budzi dziadka, aby mu towarzyszył, gdy musi iść do wychodka w środku nocy. Przeraża go cień olbrzymiego kasztanowca na podwórku. Dziadek opowiada mu, że tylko raz w roku, 20 listopada, samotne dzielne dziecko widzi światełko na drzewie, ale Mameta wciąż jest zbyt przestraszona i idzie spać. Ale tej samej nocy dziadek cierpi na silny ból brzucha, a Mameta, zapominając o swoich lękach, biegnie boso z góry, by wezwać lekarza. W drodze powrotnej na górę lekarz niesie go na barana, a ze swojej grzędy na plecach lekarzy Mameta widzi na drzewie światło. Mimo to kolejnej i kolejnej nocy nadal prosi dziadka, aby poszedł z nim do wychodka. Morał tej historii jest podsumowany słowami dziadka skierowanymi do Mamety: Nigdy nie powinieneś myśleć o sobie jako słabym lub nieśmiałym. Dopóki masz troskę w sercu, przekonasz się, że będziesz w stanie robić to, co trzeba. (Źródło: booksfromjapan.jp)*Tekst automatycznie przetłumaczony